Samfélagsrýnirinn Latronico
Le perfezioni eftir Ítalann VIncenzo Latronico (f. 1984), ein af jólabókunum mínum þetta árið, er bók um nýja tíma, innblásin af Les Choses: Une histoire des années soixante (1965) eftir framúrstefnuhöfundinn Georges Perec (1936–1982). Líkt og fyrirmyndin fjallar hún um par sem er á einhvern hátt einkennandi fyrir tíðarandann (Spilverk þjóðanna reyndi kannski eitthvað svipað með laginu Njáll og Bergþóra).
Parið Tommi og Anna búa í Berlín og fást við sköpun og hönnun á tölvuöld. Þeirra sérgrein er að vera með stíl en þau þrá eitthvað meira, t.d. kynferðislega tilraunamennsku eða félagslega róttækni, einkum þegar flóttamannavandinn í Evrópu fer vaxandi árin 2014–2016. Líkt og margir Íslendingar þrá þau að vera réttumegin og sýna góðmennsku en þeim gengur illa að gera gagn og brátt gefast þau upp á vandanum, líkt og svo margir aðrir, nú seinast Íslendingar sem hafa náð flestum þjóðum fremur að kúvenda í málaflokknum á sárafáum árum og sumir að fullkomlega gleyma eigin fyrri afstöðu.
Líkt og Perec forðum hefur Latronico metnað til að ná utan um samfélagsástand í stuttri sögu og persónur hans Anna og Tommi eru ekki afgerandi einstaklingar þó að kaldhæðnislega snúist allt starf þeirra um að draga fram mismun. Anna og Tommi búa í Berlín af því að þeim finnst það vera miðja; öfugt við parið í sögu Perec eru þau uppi á tíma glóbalismans sem krefst stöðugra ferðalaga en jafnframt er þeirra eigin heimlli einkennileg blanda af allra þjóða eftirsóknarverðum afurðum sem lýst er af natni í sögunni.
Latronico hefur ekki beinlínis áhuga á sálarlífi Önnu og Tomma. Þau eru par fremur en einstaklingar, ferðast um heiminn saman í leit að einhverju sem þau virðast ekki hafa mjög skýra mynd af. Latronico lýsir og lýsir en ekki t.d. útliti parsins heldur aðallega húsgögnum og hegðun mauranna í mauraþúfunni. Hann er flugbeittur og miskunnarlaus og fyrir það hefur sagan eðlilega vakið aðdáun þó að einhverjir kynnu að sakna dýptar. Latronico gerir þó örugglega það sem hann ætlar sér í þessari bók.
