Náðu í stúlkuna, Jim Ballarat

Engin afþreyingarbók þótti jafn spennandi og Maðurinn með stálhnefana sem að sögn pabba heitins hófst á setningunni hér að ofan (mig minnir að ég hafi sannreynt þetta á Landsbókasafninu forðum daga). Höfundur þessarar miklu hasarbókar hét Mac Conan Dickinson en það var dulnefni leikarans og handritshöfundarins Louis Møller (1872-1952) sem notaði a.m.k. sex önnur pennanöfn. Því miður veit ég nánast ekkert um Møller en það er eitthvað sérstakt við þessi dönsku áhrif á Íslandi sem þóttust þó vera ensk vegna þess að um 1940 voru ensk áhrif orðin yfirþyrmandi á norðurhjara.

Það fylgdi alltaf sögu pabba að þessar sögur hefðu verið hryllingsefni síns tíma, löngu áður en slíkt efni varð ungmennum tiltækt nema öðru hvoru. Auðvitað voru ekki allar myndirnar í Siglufjarðarbíó á háu plani og eflaust margar sem höfðuðu til svipaðra hvata og Maðurinn með stálhnefana. Að sögn íslenskra blaðamanna var þessi söguhetja tröllheimskur (sjá Morgunblaðið 9. apr. 1948) enda var þetta áður en blaðamenn gengu heimskunni fullkomlega á hönd og sumir þeirra þóttust jafnvel vera hálfgildings intellektúalar.

Gaman væri að heyra í lesendum þessarar merku bókar. Var hún jafn spennandi og pabba minnti? Voru öll eintökin lesin upp til agna eins og sjá má hér að ofan? Og síðast en ekki síst: hver var Jim Ballarat?