Terpentína!
Eldri frænka mín ákvað að losa sig við Æskuna, tugir árganga að blaðinu bárust heim til mín og síðan las maður öll blöðin margoft enda af nógu að taka. Æskan var ekki í uppáhaldi hjá mér í þá daga, það þurfti ekki til, flest sem var til heima var lesið margoft. En í aprílheftinu 1977 rákust við bræður á leikritið hér að neðan og er kallað Góðan daginn, en það heiti gleymdist seinna þó að við lærðum leikritið og meðal annars persónulýsinguna í upphafi þar sem fram kemur að annar talar með skrækri rödd en hinn með dimmri rödd. Við ákváðum að mikilvægt væri að þeim Mons og Jens yrði aldrei ruglað saman og það hefur gengið eftir.
Upp úr 1990 fórum við síðan að taka þátt í ýmsu félagsstarfi bæði í Háskólanum og síðar á vettvangi stjórnmálanna þar sem skemmtiatriða var krafist. Þá ákváðum við að taka þetta leikrit og ég sérhæfði mig í hlutverki Jens sem einkum felst í að þruma orðið „Terpentína“ án þess að breyta um svip. Eðlilega vissu áhorfendur varla hvort þeir ættu að hlæja eða gráta en ég hugsaði með mér að leiðin til að koma leikritinu á kortið væri að endurtaka það nógu oft og á tímabili var varla það skemmtikvöld á vegum Mímis þar sem leikritið var ekki flutt og margt síðar frægt fólk hefur spreytt sig á hlutverki sögumanns (sem einkum þarf að upplýsa hvor talar með skrækri og hvor með dimmri röddu) og persónanna tveggja. Eins og glöggt má sjá er „punchline” leikritisins orðið „Terpentína“ en í sjálfu sér skipti það ekki máli því að gjörningurinn fólst í að flytja jafn ómerkilegt leikrit sem þetta líkt og það væri magnaður texti eftir Ibsen eða Moliere og það gerðist æ fyndnara eftir því sem það var gert oftar. Sumir leikarar reyndu að setja tjáningu í seinustu orð Mons en það skiptir í sjálfu sér engu máli hvort leikritið er vel flutt eða illa. Þótt ótrúlegt og jafnvel fáránlegt megi virðast er ég oft tekinn tali af fólki sem saknar leikritisins um Mons og Jens og ég hef jafnvel verið beðinn um að taka orðið „Terpentína“. Skil ég þessa sögu eftir handa þeim sem áhuga hafa á furðuhúmór og kynnu að vilja endurvekja þessa góðu hefð.