Ómissandi bók
Það hefur ekki alltaf verið mín skynjun að fólk taki mikið eftir því sem ég geri og vissulega hef ég engan sérstakan áhuga á að vera í sviðsljósinu; hefur alltaf fundist betra að vera kunnur í ákveðnum kreðsum en beinlínis frægur. Þess vegna biðst ég forláts á að minna aftur á bókina Minor Characters in Icelandic Sagas: A Narratological Study sem kom út um áramótin og er fyrsta fræðilega „mónógrafían“ mín síðan 2017. Auðvitað veit ég að enginn á að tala um sjálfan sig en þar sem tiltölulega fáir aðrir tala um mig og ég er að reyna að taka Knausgaard í sátt er ég nú tilbúinn að brjóta regluna. Þessi bók á sér langa sögu sem er rakin í henni og helst vil ég ekki tala mikið um hana vegna þess að þið lesendur eigið að kaupa þessa bók (hún er ekki mjög löng), líka þið sem segist aldrei kaupa bækur eða vera blönk (fræðibækur eru að vísu dýrar en það má fá þessa fyrir 3 hanastél af vægari gerðinni).
Líkt og áður í The Troll Inside You er ég að skrifa fræðibók sem er á mörkum fræðimennsku, skáldskapar og ritgerða og jafnvel endurminninga. Mér finnst það líka vera sanneðli hugvísinda að sjá tengsl milli ólíkra tegunda og langar ekki til að hafa Íslendingasögurnar í hólfi sem er afmarkað frá öllu öðru. Þess vegna fer ég að ræða Lawrence of Arabia þegar ég beini sjónum að skósveini Eyvindar Bjarnasonar í Hrafnkels sögu vegna þess að ég hef alltaf séð hann fyrir mér líkt og strákana tvo sem elta Lawrence (kannski ekki í sömu fötum) og eins játa ég fyrir lesendum bókarinnar að ég hef alltaf verið þessi sami skósveinn sem ekki kaus tilgangslausan hetjudauða og hverfur á braut á réttu augnabliki. Þetta er sá sem ég held með í Íslendingasögum, umfram flesta aðra.
Á netinu rakst ég á mann sem þusar ógurlega yfir að það hafi komið fram í kynningunni að Pet Shop Boys skipti máli í bókinni og neitar að skilja hvernig það geti gerst (ég nenni ekki að svara honum eða öðrum iðnaðarfélagsforstjórum) en þetta kemur fram í eftirfarandi kafla. Í mínum huga er eðlilegt að hugsa til Chris Lowe þegar maður veltir fyrir sér baksviðs- eða aukapersónum vegna þess að Chris hefur kosið að vera það og hluti af rannsóknarvinnu minni var að horfa á tugi myndbanda með Pet Shop Boys til að staðreyna það. Bókin mín er meðal annars um fólk eins og Chris en þó engan veginn eingöngu eins og þið munuð skilja ef þið lesið hana.
Einn kosturinn við að reka eigin vefsíðu er að vera sinn eigin ritstjóri og ég ákvað strax að það væri ekkert vandræðalegt að ræða mig á minni síðu. Því miður á ég marga vini og ættingja sem eru svo vandað fólk að það vill ekki hrósa mér þó að skjallbandalög séu annars vel þekkt í bókmenntaheiminum. Þess vegna hefur hvarflað mér að dólgarnir muni alltaf vinna ef hinir eru svo vandaðir að þeir megi ekkert og í kjölfarið ákvað ég að leyfa sjálfum mér allt, jafnvel tala um sjálfan mig eins og Ari fróði gerði um 1130 en síðar datt úr tísku á Íslandi. Og þó að lesendur þessarar síðu séu ekkert mjög margir munu þeir þurfa að þola þetta.
